Montag, 4. Mai 2026

💛 „Zwische Dransdorf un Duisdorf – En rheinische Jeschicht met Hätz“ (Dialektstark, bönnsch, gemütlich, voll mit Lokalkolorit)


💛 „Zwische Dransdorf un Duisdorf – En rheinische Jeschicht met Hätz“

(Dialektstark, bönnsch, gemütlich, voll mit Lokalkolorit)

Se kütt us Dransdorf, dat kleins, fipsiches Mädche, 1,54, immer en Lächeln, immer en Hätz wie e Sonn. Ihre Mamm heeß „Rosie“, e Frau met Jeföhl un Jeschmack för et Jode. Ihr Papp, dä „Karl“, wor en janz schillernde Jestorie: früher Profi‑Boxer, späda dä bekannteste Kirmesboxer wigg un breit. Un op dä Kirmes han se em nur „Karl de Donnerschlag“ jenannt, weil jede Schlag wie e Jewitter wor.

Er kütt us Duisdorf, 1,96, jebaut wie e Schrank, Bodybuilder, Ringerblut im Kopp, TKSV Düsdorf im Hätz, un janz vill Zick in dä Toni‑Mai‑Halle verbracht. Wenn dä jeschwunge hät, hätt et jebebt.

Jesehen han se sich zum allererste Mol im „Bären“ in dä Acherstraß, wo er sing Lehre beim Rolf Hiller jemaat hät. Hück stonn do dä Sohn im Sudhaus un brutzelt wie dä Papp früher. In dä Bärenschenke han se sich widderjefunge – un do wor et jeschoss: Zing, Boom, Jeföhl.

Zesamme jonn se in dä Elefant, in dä Bergische Hof, wo dä Schuhmann‑Chor probt, un späda zum Drago in dä Kaiserkeller för e Kruskovac. Se kenne dä Hirzmann‑Imbiss am Schickshof, se kenne jede Eck in Dransdorf un Düsdorf: Thurastraß, Kolpingstraß, Siemensstraß – alles Heimat.

Er määt sing eije Kneip op: de Rochusstube. Verpächter: dä Schneider, ene jode Typ. Do lernt se ihn richtig kenne. Se sitz do, drinkt e Kölsch, un er kütt rüber un sät: „Mädche, ich jlaub, ich han dich schon jekannt, bevor ich dich jesehn han.“

Se jonn ins Brauhaus Bönnsch, drinke Kurfürsten Kölsch us dä Bornheimer Straß, jonn ins Sudhaus, späda noh Old Saddle in dä Maxstraß, dann Studio 4 un ShowPup in dä Thomas‑Mann‑Straß. Am Rheinufer sitze se im Crazy Corner, wo dä Türsteher immer met singem Camaro vorfährt.

Pützchens Markt es för se wie Weihnachten un Karneval zesamme: Plutemarkt, Losbuden, Zuckerwatte, gebrannte Mandeln, Backfisch, Liebesherze us Lebkuchen, Fahrjeschäfte, Musik, Lichter – un Hand in Hand.

Im Botanische Jarde in Poppelsdorf jonn se spaziere, im Künstlerkeller „Kerz“ drinke se e Wein, im Bowling Center flüje de Kugle. Un im Health Studio Bonn trainiert er met Mike Siebeck, un dä Hans Robert Bergmann pass op, dat keiner schlunzt.

In Kölle jonn se met dä KVB, besöke dä Zoo, fahre met dä Rheinseilbahn, jonn in de Flora. Un do kütt dä Moment, wo er ihr verzällt, dat sing Vorfahre dä echte „Orgels Palm“ wor – ene vun dä janz jroße Kölner Originale. Se laach un sät: „Dann häs de Kölle im Blot.“

Un er zählt ihr och vun Tünnes un Schäl, vum Kölsche Boor, vum Hillije Knoll un all dä andere, die Kölle zu Kölle maache.

Un so wisse se: Bonn es et Hätz, Kölle es de Zukunft. Zwische Dransdorf un Düsdorf, zwische Rhein un Dom, do es et jroße Jeföhl jeboor

Hier kommt deine neue, dialektstarke, bönnsche Luxus‑Version – mit Duisdorf richtig geschrieben, mit Rosie, Karl, einem schillernden Kirmesboxer‑Namen, viel Dransdorf–Duisdorf‑Lokalkolorit, TKSV, Toni‑Mai‑Halle, Brauhaus Bönnsch, Sudhaus, Old Saddle, Studio 4, ShowPup, Plutemarkt, Bonner Altstadt, Crazy Corner, Kurfürsten Kölsch, Orgels Palm, Tünnes & Schäl und allem, wat dat Hätz jläd.

Alles op Bönnsch, warm, kitschig, rheinisch, mit Wumms.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

💛 „Zwische Dransdorf un Duisdorf – En rheinische Jeschicht met allem, wat dat Hätz jläd“

(Dialektstark, warm, kitschig, voll mit Lokalkolorit)

Se kütt us Dransdorf, dat kleins, fipsiches Mädche, 1,54, immer am Strahle. Ihre Mamm heeß „Rosie“, ene janz jode, met Hätz un Jeföhl. Ihr Papp „Karl“ wor en Legende: früher Profi‑Boxer, späda dä bekannteste Kirmesboxer vun d’r janze Jäjend. Op dä Kirmes han se em nur „Karl de Donnerschlag“ jenannt, weil jede Hieb wie e Blitz wor.

Er kütt us Duisdorf, 1,96, jebaut wie e Schrank, ene Ringer vum TKSV, met vill Jeschwitz in dä Toni‑Mai‑Halle. Wenn dä op dä Matte stung, hätt et jebebt wie beim Hochwasser.

Jesehen han se sich zum allererste Mol im „Bären“ in dä Acherstraß, wo er sing Lehre beim Rolf Hiller jemaat hät. Hück stonn do dä Sohn im Sudhaus un kocht wie dä Papp früher. In dä Bärenschenke han se sich widderjefunge — un do wor et jeschoss: Zing, Boom, Jeföhl.

Zesamme jonn se in dä Elefant, in dä Bergische Hof, wo dä Schuhmann‑Chor probt. Späda jonn se zum Drago in dä Kaiserkeller un drinke e Kruskovac. Se kenne dä Hirzmann‑Imbiss am Schickshof, se kenne jede Eck in Dransdorf un Duisdorf: Thurastraß, Kolpingstraß, Siemensstraß — alles Heimat.

Er määt sing eije Kneip op: de Rochusstube. Verpächter: dä Schneider, ene jode Typ. Do lernt se ihn richtig kenne. Se sitz do, drinkt e Kölsch, un er kütt rüber un sät: „Mädche, ich jlaub, ich han dich schon jekannt, bevor ich dich jesehn han.“

Se jonn ins Brauhaus Bönnsch, drinke Kurfürsten Kölsch us dä Bornheimer Straß, jonn ins Sudhaus, späda noh Old Saddle in dä Maxstraß, dann Studio 4 un ShowPup in dä Thomas‑Mann‑Straß. Am Rheinufer sitze se im Crazy Corner, wo dä Türsteher immer met singem Camaro vorfährt.

Se jonn ins Rex Kino in Endenich, ins Metropol Theater, un späda ins Filmstudio, wo früher halver Bonn enmol Statist wor.

Op d’r Märkt rufe de Händler wie früher: „Schöne frische Reginatraube!“ — un se laache, weil dat wie Heimat klingt.Se jonn am Schlachthof vorbei, un och am Bonner Puff, weil dat halt och zu dä Stadt jähöört, ob mer dat nu schön finge oder nit.

Se stonn vorm Bonner Münster, jonn in d’r Stiftskirch, schlendere durch d’r Altstadt, un späda noh Pützchens Markt: Plutemarkt, Losbuden, Zuckerwatte, gebrannte Mandeln, Backfisch, Liebesherze us Lebkuchen, Fahrjeschäfte, Musik, Lichter — un Hand in Hand.

Im Health Studio Bonn trainiert er met Mike Siebeck, un dä Hans Robert Bergmann pass op, dat keiner schlunzt. Dat wor dä Bodybuilding‑Tempel vun Bonn — do stunge die janz jroße Kerl.

Se jonn am Rhein spaziere, un er zeigt ihr dä Langen Eugen, hück dä Posttower. Se jonn ins Bonn‑Center, wo dat alte Bowling Center wor un dat Steigenberger Hotel drüber.

Er verzällt ihr vun Konrad Adenauer, wie dä erst Bürgermeister vun Kölle wor un späda dä erste Bundeskanzler. Se hört zu un sät: „Jott, dat es alles hee jeschichte.“

In Kölle jonn se met dä KVB, besöke dä Zoo, fahre met dä Rheinseilbahn, jonn in de Flora. Un do kütt dä Moment, wo er ihr verzällt, dat sing Vorfahre dä echte „Orgels Palm“ wor — ene vun dä janz jroße Kölner Originale.

Un er zählt ihr och vun Tünnes un Schäl, vum Kölsche Boor, vum Hillije Knoll un all dä andere, die Kölle zu Kölle maache.

Un so wisse se: Bonn es et Hätz, Kölle es de Zukunft. Zwische Dransdorf un Duisdorf, zwische Rhein un Dom, do es et jroße Jeföhl jeboore.

Bonn, Dransdorf, Duisdorf, Acherstraße, Bären, Bärenschenke, Sudhaus, Bönnsch, Kurfürsten Kölsch, Health Studio Bonn, Eifelstraße, Siebeck, Bergmann, Poppelsdorf, Rhein, Münster, Altstadt

Duisdorf, TKSV, Toni‑Mai‑Halle, Health Studio Bonn, Mike Siebeck, Hans Robert Bergmann, Old Saddle, Crazy Corner, ShowPup, Studio 4, Rex Kino, Metropol Theater, Filmstudio Endenich, Marktleute, Schlachthof, Bonner Puff, Brauhaus Bönnsch, Sudhaus, Kurfürsten Kölsch, Bonner Münster, Altstadt, Plutemarkt, Backfisch, Zuckerwatte, Lebkuchenherzen, Langer Eugen, Bowling Center im Bonn‑Center, Steigenberger, Konrad Adenauer, Orgels Palm, Tünnes & Schäl — alles drin, alles op Bönnsch, alles mit Hätz.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen